The day after!
Και ναι, εννοώ των εκλογών. Και όχι, δεν εννοώ των αποτελεσμάτων!
Εννοώ, πως βράδυ εκλογών, με αποτελέσματα χωρίς σουβλάκια, δεν λέει!
Εγώ βέβαια, ξεκίνησα τις ατασθαλίες νωρίτερα! Από το μεσημέρι. Έκανα καλαμάρια και πατάτες. Ε, αφού θα αμαρτήσω που θα αμαρτήσω το βράδυ, δεν το κάνω από το μεσημέρι να το φχαριστηθώ η γυναίκα; Μεσημεριανό λοιπόν, καλαμαράκια, ολίγες τηγανιτές πατατούλες και ολίγο ψωμάκι, παπάρα στην σαλάτα. ΟΚ! Δεν το λες και έγκλημα, ε;
Και έρχεται το βράδυ. Δύο σουβλάκια, (κιουρία ε; αμ δε!) μία πίτα και μερικές πατατούλες.
Νταξ' το ξεφτιλίζεις κυρά μου, αλλά δεν βαριέσαι, πες ότι το κάνεις για ξεκόλλημα (πες το, μπας και το πιστέψεις Μαγδάλω!)
Και εκεί που πιάνω την κοιλιά μου ευχαριστημένη η "ατασθαλιάζουσα". βγαίνει ο άντρας μου να πάρει τσιγάρα.
Και μαζί με τα τσιγάρα, μου χώνει κάτω από την μούρη μου και μια σοκολατόπιτα! "Αφού σήμερα τρως, φάε να την φχαριστηθείς" λέει ο γλυκούλης μου και νιώθω ανάμεικτα συναισθήματα αγάπης, ευγνωμοσύνης και τάσης δολοφονίας! Ε, lowcarber είμαι η γυναίκα, δεν είμαι η μητέρα Τερέζα! Ας πάει και το παλιάμπελο! Και ερχόμαστε στην επόμενη μέρα, σήμερα! Παντελόνι, κουμπώνει με ζόρι από το πρήξιμο!
Έντερο, χορεύει πεντοζάλι από τον πόνο. Το στόμα μου τσαρούχι, και ζυγαρια, ΣΙΓΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΕΒΩ!!!!!!
Είναι ωραίο πράγμα να κάνεις του κεφαλιού σου και να νιώθεις ελεύθερος. Αν και εφόσον όμως, είσαι έτοιμος να πληρώσεις το τίμημα! Αυτά από εμένα, ελπίζω να μην σας κούρασα!