Καλησπέρα σε όλους! Είπα κι εγώ να μπω στην παρέα σας, ενθουσιασμένη πάντως που βλέπω ότι πλέον είμαστε πολλοί οι υπέρμαχοι της lowcarb διατροφής! Το Story μου έχει ως εξής:
Ως έφηβη υπήρξα αρκετά έως πολύ ευτραφής ( στην Γ λυκείου ζύγιζα 85 κιλά με ύψος 1,62- καταστροφικό για εκείνη την ηλικία...). Η μαμά μου είχε τρελλό πρόβλημα με αυτό το θέμα και η καημένη με έτρεχε από γιατρό σε γιατρό και μου έκανε άπειρες δίαιτες. Εγώ τα κατάφερνα μεν, έπεφτα πάλι στο φαγητό μετά και φτου κι απ την αρχή.
Μπαίνοντας στο πανεπιστήμιο έχασα ως δια μαγείας 25 κιλά χωρίς δίαιτα, ποτέ δεν κατάλαβα πώς ακριβώς τα έχασα, μάλλον ήμουν πολύ απασχολημένη ως πρωτοετής φοιτήτρια (όχι πάντως με τα μαθήματα). Έκτοτε, ουδέποτε ξεπέρασα τα 68 κιλά, αλλά πάντως με κόπους και βάσανα, με άπειρες δίαιτες (ναι, ΟΛΕΣ τις έχω δοκιμάσει) με διάφορες διαταραχές τύπου "βουλιμία", με άπειρα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία η μόνη μου ασχολία ήταν τι δίαιτα θα ξεκινήσω την επόμενη μέρα κλπ κλπ.
Σε κάποια χρονική στιγμή γύρω στα 28 έκανα και την άτκινς (ο μπαμπάς μου ζούσε τότε στην αμερική και πολύ κόσμος την έκανε εκεί, την έκανε και αυτός κι έτσι την δοκίμασα). Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά από ό,τι θυμάμαι, θεωρώ πως είναι η καλύτερη δίαιτα όλων των εποχών.
Πάντως μ'αυτά και μ'αυτά κατάφερα να μην υπερβαίνω σημαντικά τα 60 κιλά μέχρι που έμεινα έγκυος, πήρα 17 κιλά, έχασα κάποια αλλά δυστυχώς τα τελευταία 2,5 χρόνια (από τότε που γέννησα τα παιδάκια μου δλδ) παλεύω στα 66-68 κιλά και προκοπή δεν βλέπω. Και όταν λέω "παλεύω" δεν εννοώ ότι κάνω δίαιτες και αποτυγχάνω, εννοώ ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να κάνω καμία δίαιτα. Πλέον όμως έχει παραγίνει το κακό, το πρωί η ζυγαριά έδειξε 69 κιλά κι εγώ νοιώθω χειρότερα από ποτέ. Φοράω ελάχιστα από τα ρούχα μου, γιατί τα περισσότερα δεν μου κάνουν, νοιώθω πολύ πεσμένη ψυχολογικά και αν συνεχίσω έτσι φοβάμαι ότι αυτό θα έχει αντίκτυπο στην οικογένειά μου (ακόμα το ελέγχω). Έτσι είπα να ξεκινήσω με την άτκινς, να κάνω την πρώτη φάση για λίγο καιρό (γιατί έχω και το άλλο: δεν μπορώ να νοιώθω ότι κάνω δίαιτα, μου γυρίζει το μυαλό, λογικό αφού κάνω δίαιτες από τα 14...), εννοώ για καμιά 20ριά μέρες, και μετά να κάνω νορμάλ διατροφή χαμηλή σε υδατάνθρακες. Τι λέτε? Καλή ιδέα? Υπάρχει κάποιος / κάποια που ξεκινάει αύριο ή που έχει ξεκινήσει αυτές τις μέρες?Ξέρω ότι χρειάζομαι ψυχολογική υποστήριξη (γιατί όλη μου η ζωή γυρίζει γύρω από τα κιλά μου) αλλά ένα φόρουμ είναι ακόμα καλύτερο, ειδικά αυτό το φόρουμ, γιατί δεν σας κρύβω ότι ενώ πάντα μέσα μου ήξερα ότι αυτή είναι όντως η καλύτερη διατροφή, όλο το απέφευγα γιατί δεν έβρισκα ποτέ συμπαραστάτη στην Ελλάδα!
Γράψτε μου γνώμες, εμπειρίες ό,τιδήποτε!
και ας εχει περσσοτερους υδ. Αν χασω κιλα μετα αν γυρισω σε θερμιδικη θα τα παρω πισω