Ο Άτκινς στο βιβλίο του αναφέρει ότι οι 3 βασικές κατηγορίες διαθρεπτικών στοιχείων στα τρόφιμα είναι: 1) Υδατάνθρακες, 2) Πρωτεΐνες, 3) Λίπη.
Από τις 3 αυτές κατηγορίες η μόνη που δεν προκαλέι καθόλου έκκριση ινσουλίνης είναι τα λίπη. Ακόμα και οι πρωτεΐνες προκαλούν μία μικρή ποσότητα έκκρισης. Γι΄αυτό το λόγο, ο Άτκινς διαφοροποιεί τα λίπη και τα δίνει μία θετική διάσταση στη διατροφή μας σε σχέση με την "low fat" τρέλλα των τελευταίων δεκαετιών.
Άλλος λόγος για την θετική αντιμετώπιση των λιπών είναι ότι περιέχων κάποια όξέα (fatty acids, δε θυμάμαι καλά τα ονόματα) αναγκαία για τον οργανισμό που δεν απαντώνται σε άλλες ομάδες τροφών. Από το βιβλίο:
"Can I manage my insulin and blood sugar without eating much fat?
No, because when you cut out fat, what is left is protein and carbohydrate, both of which can produce a blood-sugar response. Fat is the only substance that won't have an impact on your blood sugar. It also provides essential fatty acids you can't get from protein or carbohydrates. Contrary to much of what you may have heard, fat can be good for you!"
Ακόμη ένας λόγος υπέρ των λιπών είναι ότι δίνουν το αίσθημα κορεσμού της πείνας και το διατηρούν πολύ καλλίτερα από άλλες ομάδες τροφών, ιδιαίτερα δε σε σχέση με τους υδ/κες.
Επίσης ακόμη ένας λόγος για την αποδεμονοποίηση των λιπαρών από τον Ατκινς είναι ότι η βιομηχανία των "χαμηλών λιπαρών" για να μπορέσει να υπάρχει προσπαθεί να νοστιμίνει τα χαμηλών λιπαρών παρασκευάσματά της προσθέτοντας ζάχαρη και χίλια δυό προσθετικά χημικά. Συγκεκριμένα λέει ότι τα "χαμηλών λιπαρών" τρόφιμα δεν υπάρχουν στη φύση. Είναι εφευρέσεις του ανθρώπου. Όταν το λίπος φεύγει ο υδ/κας έρχεται. Γι' αυτό αν κάνετα μία έρευνα στο "σουπερ μαρκετ" και συγκρίνετε μερικά "low fat" προϊόντα με τα αντίστοιχα "πλήρη" τους θα δείτε ότι τα low fat κατά 99,5% έχουν περισσότερους υ/α από τα πλήρη. Το 0.5% δεν έχει λιγότερους, απλώς έχει τους ίδιους με το πλήρες αντίστοιχό του. Σαν "μη φυσικά προϊόντα" λοιπόν τα "low fat" πρέπει να αποφεύγονται.
Όταν ο Άτκινς μιλάει για τα λίπη, πάντα μα πάντα φροντίζει να υπενθυμίζει ότι μιλάει για μη επεξεργασμένα λίπη και πάντα μα πάντα αναφέρεται στα υδρογονομένα ή μερικώς υδρογονομένα λιπαρά (trans fat) ως παράδειγμα λιπών που πρέπει να αποφέυγονται.
Σαφώς δε λέει πουθενά ότι μπορούμε να τρώμε απεριόριστες ποσότητες. Συγκεκριμένα παραθέτω το απόσπασμα από το βιββλίο του όπου αναφέρεται στη σχέση υδ/κων και θερμίδων:
"The metabolic advantage is that burning fat takes more energy so you expend more calories. And if you eat fewer calories-as many Atkins people do because their appetite is usually diminished-you'll likely lose weight even faster. So it's not that calories don't count, it's just that you will burn more of them, with less hunger, when your body is operating on a fat-based metabolism."
Άρα λοιπόν συμπερασματικά, ο Άτκινς μιλάει για τα λίπη πάντα σε σχέση με τη "low fat" μόδα και τη βιομηχανία τροφίμων που άνθησε πάνω της και πόσο λάθος είναι η τεχνητή αφαίρεση του λίπους από τα τρόφιμα για τη διατροφή μας. Αποδαιμονοποιεί τα λιπη αλλά δεν τα θεοποιεί. Προσπαθεί να τα βάλει στη σωστή τους διάσταση. Υπάρχει μία φράση που κυκλοφορεί στο βιβλίο του αλλά και μεταξύ ατκινιστών που λέει (περίπου): "Άρα, λοιπόν, τρώμε λίπη και αδυνατίζουμε". Αυτή η φράση όμως δε λέει τρώμε 1 κιλό λίπος σε κάθε γεύμα, ούτε λέει ότι όλα τα λίπη είναι καλά. Οι δύο λεξούλες "Άρα, λοιπόν" συνδέουν αυτή τη φράση με όλη την ανάλυση περί λίπους που κάνει ο Άτκινς και ποτέ δεν πρέπει να αναφέρεται μεμονωμένα.
Αναφέρω τον Άτκινς σαν πηγή για απόψεις περί λιπών στις τροφές γιατί αυτόν διαβάζω πρόσφατα. Αλλά εδώ και εκεί έχω διαβάσει και άλλους διατροφολογους που μιλάν υπέρ του διατροφικού λίπους (dietary fat), του λίπους που περιέχεται στα τρόφιμα, σε σχέση με το σωματικό λίπος (body fat). Αν κάποιος ξέρει αξιόπιστες έρευνες ή απόψεις άλλων έγκριτων επιστημόνων ας τις παραθέσει.