vasoulitsa thanks για το ενδιαφέρον σου!
Κατ'αρχάς να πω πως είμαι 25 χρονών, 1.58m (με τα χέρια στην ανάταση!!!) και είμαι 51κιλά. Αυτό που ήθελα είναι να πάω 45 (όπως ήμουν τόσα χρόνια - πριν την ελαφρά διατροφική διαταραχή που πέρασα) και να διατηρηθώ εκεί.
Τα λαθή που εντοπίζω από μόνη μου μάλλον είναι πως τρώω περισσότερο τυρί απ' ότι πρέπει (ίσως 6-8 φέτες την ημέρα) και μπορεί τελικά να πρέπει εκτός από το τυρί να περιορίσω και τις θερμίδες μου.
Είχα πάει σε διαιτολόγο παλιά και μου είχε βρει πως ο μεταβολισμός μου είναι 1100kcal σε κατάσταση ηρεμίας (πολύ λίγο δλδ), οπότε μάλλον θα πρέπει να κόψω λίγο από παντού.
Μια τυπική μέρα για μένα είναι κάπως έτσι:
(πρωινό)
- 1 αβγό τηγανητό με τρεις φέτες του

eese του τοστ (1 ΝΟΥΝΟΥ light, 1 cheddar, 1 la vache qui rit cheddar)
(γεύμα στη δουλειά)
- ένα μικρό κεσεδάκι τόνος Geisha σε νερό με πιπέρι και λίγο ελαιόλαδο
(γεύμα στο σπίτι - εδώ είναι τα δύσκολα!)
- φιλέτο κοτόπουλο ψητό με λίγη μαγιονέζα και σαλάτα
ή
- φιλέτο σολομού με λίγη μαγιονέζα και σαλάτα
ή
- το ίδιο με το πρωινό
Σ'αυτό το γεύμα το πρόβλημα είναι (όπως το καταλαβαίνω εγώ) πως μέχρι να γίνει το φαγητό και ενώ είμαι κουρασμένη και μπαϊλτισμένη από τη δουλειά, μπορεί να φάω 2-3 φέτες τυρί με λίγη μαγιονέζα και γαλοπούλα ή μερικά καρύδια ή κάτι τέτοιο, πάντα από τα επιτρεπτά αλλά μάλλον υπερβολή. Και μετά το φαγητό επειδή πάντα θέλω κάτι γλυκό θα φάω 1-2 σειρές sweet n' balance.
Και η βλακεία μου είναι πως όλα αυτά τα τρώω παρόλο που δεν πεινάω

yingpan . Το πρωινό μου με κρατάει τουλάχιστον μέχρι τις δύο ή τρεις το μεσημέρι οπότε και τρώω τον τόνο, και μετά γυρνώντας σπίτι τρώω απλά για να φάω. Αυτό που θέλω είναι κόψω το τυρί, αλλά έλα που είναι νόστιμο το άτιμο!
Έχω απογοητευτεί, όχι από τη διατροφή, αλλά μάλλον από μένα, γιατί εγώ κάνω λάθη και σαμποτάρω τελικά τον εαυτό μου και την προσπάθειά μου.
Αν έχει κάποιος κάποιο tip να δώσει θα ήμουν ευγνώμων και κάτι παραπάνω. Δεν θέλω να έρθει το καλοκαίρι και να μην πάω ούτε φέτος για

ntrum
Ίσως σε κάποιους να φανεί υπερβολικό αυτό που είπα, όμως έτσι νιώθω. Στο κάτω-κάτω, είτε είναι λίγα είτε πολλά τα κιλά που θέλει να χάσει κάποιος, το πως τον κάνουν να νιώθει είναι πολύ δυνατό και πολλές φορές περιοριστικό ή και απαγορευτικό. Και μόνο το γεγονός πως έδωσα πολλά από τα ρούχα μου, όχι δεν τα ήθελα ή τα βαρέθηκα αλλά γιατί πλέον δεν μου έκαναν και αυτό με έθλιβε ακόμα περισσότερο. Ενδεικτικά να πω πως έχω να βγω έξω βράδυ για ποτάκι τουλάχιστον 3 μήνες για να μην πω περισσότερο και πως ντρέπομαι να δω παλιούς γνωστούς και φοβάμαι τα σχόλιά τους (π.χ α πάχυνες λίγο βλέπω, πήρες-πήρες κ.ά τέτοια, που τον τελευταίο καιρό τα έχω ακούσει ουκ ολίγες φορές)
Ελπίζω να μπορέσει να με καθοδηγήσει κάποιος και να με συγχωρείτε για το μακροσκελέστατο post.
Vasoulitsa σε ευχαριστώ πολύ και πάλι για το ενδιαφέρον σου!