ΘΕΜΑ: back to black..

Χαιρετώ ταπεινωμένη όποιον με διαβάσει..Είμαι σχετικά καινούργια στο forum (απο τον ιανουαριο του 11) αλλά παλιά στο πρόβλημα..Δεν ξέρω γιατί έχει παρει τόσο μεγάλη έκταση στο δικό μου μυαλό το θέμα με τα περιττά κιλά΄ενω βλέπω γύρω μου να το αντιμετωπίζουν πιο χαλαρά και συνεπως να έχουν και καλυτερα αποτελέσματα τόσο σε νούμερα όσο και σε διάρκεια.Πάντα με επηρέαζε σε απίστευτο βαθμό σε σημείο να μη βγαίνω απο το σπίτι να μην σηκώνω τηλ για να μην με δουν οι φίλοι μου κτλ ακόμα και όταν αυτά τα περιττά κιλά ήταν μόνο 5 ή 7.'Εχω συρταρια γεμάτα με διαίτες , διευθύνσεις ποα κορυφαίους διαιτολόγους και ότι άλλο μπορει να φανταστεί κανεις σχετικά με το θεμά..Συνεχώς ξεκινούσα διαίτα για να χασω αυτά τα 5 -7 10 κιλά με στέρησεις ασιτίες πολλή γυμναστική και το αποτελέσμα το ξέρετε.. τα παρατούσα πριν φτάσω στο στοχο και έπαιρνα και άλλα..Αξίζει να αναφέρω οτί έπασχα απο βουλιμία ακυρωτικού τύπου( εμετός-καθαρτικά μετα απο καφε ειδους τροφή) και έτσι διατηρηθηκα για 4 χρόνια περιπού στα 64 κιλα (υψος 1.62) αλλά και πάλι τέρας με έβλεπα.. Μετά απο διαφορα προβλήματα υγειάς ( ελκος στομάχου, σπαστικη κολιτιδα ,διαφραγματοκοιλη) αναγκάστικα να κόψω τους εμέτους και τα λοιπα..παραιτηθηκα βαρεθηκα κουράστηκα και κυρίως ο φοβός οτι πότε δεν θα τα καταφέρω με έκαναν να δημιουργήσω τελικά το τέρας που έβλεπα..βάζοντας σχεδον 10 κιλά το χρόνο και έφτασα στα 94 κιλά..βλέπω φώτο απο τα παλιά (και μαλιστα κρυβόμουν για να μη με φωτογραφισουν) και εγώ με έβλεπα όπως είμαι τώρα..Πότε δεν ειχα πραγματικη αντιληψη της εικόνας μου..πέρσι μετα τα χριστούγεννα ήρθε η άτκινς στη ζωη μου στη σωστη της μορφή με το βιβλίο με την ενημέρωση μέσα από το φορουμ κτλ. Είχα χρόνια να κανω διαιτα, μεταβολισμος κατι περισσότερο απο κατεστραμένος, αυτοπεποιηθηση below zero και τα γνωστα συναισθηματα αποτυχιας και φοβου που με συνοδευαν πάντα στη ζωη μου.Μεσά σε 3 μήνες έχασα 11 κιλά απο 92 που ξεκινησα πήγα 81 μετα αρχισα να κολλάω να απογοητευομαι και είχα την υπεροχη ιδέα να φάω <<λίγους>> υδατανθρακες για να ξεκολλησω.Ε....απο τότε δεν σταμάτησα ποτέ.. έτρωγα σαν να μην υπάρχει αύριο ξεχειλιζα ζαχαρη και σοκολατα.. και πάλι εκανα 3 μέρες ενεργοποιηση και έχανα οτι είχα παρει..βέβαι την ενεργοποιηση την έκανα με σκοπο να συνεχισω την διατροφη α αλλά απο τον μάιο που ειμαι on off το περισσότερο που έχω κρατησει ειναι 10 μέρες..Χθες γύρισα απο διακοπές, σε όλη τη διαδρομη της επιστροφης έλεγα δεν θα ζυγιστεις θα ξεκινησεις αμεσως και μετα πο καμια εβδομαδα που θα ξεπρηστεις λίγο η ζυγαρια θα ειναι πιο ευγενική μαζι σου..Δεν άντεξα.. ανεβηκα και με περιμενε στη γωνια ενα 89 με το καλαζνικοφ στο χέρι..Μέτα από όοοοοοοοοοοοοοοοολα αυτά τα χρόνια που δεν είχα χάσει γραμμάριο έχασα 11 όλοκληρα κιλα και πήρα πισω τα 8..Δεν ξέρω γιατι τα έγραψα όλα αυτά..θαυμάζω ανθρώπους σαν την Σοφια68 την nimi και μου φαίνεται αδύνατο οτι θα τα καταφέρω ποτε εγώ..Ηθελά κάπου να μιλήσω , ίσως περιμένω να ακούσω κάτι που δεν το έχω σκεφτεί, δεν ξέρω πραγματικά.. είναι ένα τεράστιο βάρος στη ψυχη μου και μακαρί να μπορούσα να το αντιμετωπισω χαλαρα όπως πολλοι που β΄'επω εδω μέσα και κάνουν και πλακιτσα με τι8ς ατασθαλίες τους..Σημέρα ξεκίνησα με 2 αυγά ομελέτα και πολλές υποσχέσεις προς τον εαυτό μου..Συγνώμη που σας κούρασα αλλά ηθλενα να πω εδώ αυτά που δεν μπορώ να πω πουθενά αλλού.

Καλά ξεκίνησες κ έτσι να συνεχίσεις. Μη κάνεις πίσω. Εγω είμαι καινούρια κ προσπαθώ αν κ κολλημένη στα μείον 4 εδω κ ένα μήνα. Περισσότερο θέλω να μου γίνει τρόπος διατροφής παρά να χάσω δέκα σ ένα μήνα. Σιγά σιγά. Όλοι εδώ είμαστε. Η αξία μας δεν μετράτε με κιλά

Καλημέρα hopa!


Δεν είσαι η μόνη που τα περνάς αυτά και το ξέρεις. Υπάρχουν άπειρα άτομα σαν και σένα, είτε έχουν να χάσουν 3 είτε 53, είτε 103 κιλά. Οι περισσότεροι από εδώ μέσα πρέπει να έχουν κάνει από την δίαιτα του ανανά, μέχρι την δίαιτα του αστροναύτη. Αν και όλοι μας έχουμε κάνει την δίαιτα της πάπιας (τα τρως όλα και μετά κάνεις την πάπια. )

Όσο και αν σου φαίνεται περίεργο, δεν βρήκαν όλοι την "σωτηρία" με την Άτκινς. Τα έχω αναφέρει και παλιότερα αυτά, αλλά νομίζω καλό είναι να κάνουμε ένα ξεσκόνισμα με αφορμή την κατάθεση ψυχής σου.

Πάμε λοιπόν καλή μου να κάνουμε μια check list. Ερωτήσεις και απαντήσεις για να βρούμε το γιατί.

1. Είσαι ευτυχισμένη στην ζωή σου;
Δεν είναι ανάγκη να μου απαντήσεις. Απλά να το σκεφτείς. Και επειδή ξέρω ότι οι καιροί είναι δύσκολοι και όλοι τραβάμε μεγάλα ζόρια, ξέρω πως είναι πολυ πιθανό να μην βρίσκεις κάτι που πραγματικά να σε κάνει ευτυχισμένη. Ε λοιπόν, ΠΡΕΠΕΙ! Πρέπει να ψάξεις βαθιά και να βρεις κάτι να σε κρατήσει χαμογελαστή. Και αν δεν βρεις, πρέπει να δημιουργήσεις!
Ξέρεις ποιο είναι το περίεργο; Υπάρχει κάτι που ενώ θα μπορούσε να είναι το έναυσμα για το καθημερινό σου χαμόγελο, αντί να σου προσθέτει ευτυχία, σου προσθέτει δυστυχία. Το βάρος σου και η εικόνα σου στον καθρέφτη!
Όμως εσύ τι κάνεις; Αντί να την προσέχεις, την χαλάς. Και ξέρω γιατί την χαλάς. Γιατί βρίσκεις το φαί σαν αποκούμπι. Σαν μια πηγή ευτυχίας. Λες "τρώω τουλάχιστον" και απολαμβάνω ό,τι γουστάρω χωρίς φόβο και πάθος. Ναι... απόλαυση 10 λεπτών, μαρτύριο 23 ωρών και 50 λεπτών. Άντε βγάλε τις ώρες που κοιμάσαι, αν και δεν είμαι τόσο σίγουρη ότι δεν βλέπεις εφιάλτες. Θέμα πρώτο λοιπόν για σκέψη. ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ;

2. Τι είναι για σένα η Άτκινς;
Ξέρω τι θα πεις. Δίαιτα! Ζονγκκκκκκκκκκκ! Λυπάμαι χάσατε. Η Άτκινς είναι για μια ζωή. Έχει 4 φάσεις και σκοπός σου είναι να φτάσεις στην τελευταία. Εκεί που έχεις βρει το ιδανικό σου βάρος και τρως τους υδατάνθρακες που σου επιτρέπουν να το διατηρείς. Είναι και η φάση που σου επιτρέπει να φας και την μακαρονάδα σου και το φρουτάκι σου και αρκετά "απαγορευμένα", πάντα βέβαια με μέτρο. Οι υδατάνθρακες είναι κακό πράγμα το έχουμε πει. Δεν είναι προσωρινά κακό. Είναι μόνιμα κακό. Και όχι μόνο για σένα. Για όλους. Το γιατί δεν μας το λένε ευθέως, το ξέρουμε όλοι, αν κάτι μας έδωσε ο Άτκινς με αυτή τη διατροφή είναι μυαλό να σκεφτόμαστε. Αν αφοσιωθείς λοιπόν στην Άτκινς και την δεις σαν τρόπο ζωής και όχι σαν κάτι παροδικό, αν αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι, τότε ναι θα τα καταφέρεις. Θέμα δεύτερο λοιπόν. ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΤΚΙΝΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ;

Βλέπω θαυμάζεις τα κορίτσια. Θα σου δώσω άλλο ένα παράδειγμα λοιπόν. Όχι όμως έτσι όπως το φαντάζεσαι. Ξέρεις τι είναι να πρέπει να πρέπει να είσαι κάτω από 20 για μια ζωή; Ξέρεις τι είναι τις μέρες που τραβάς ζόρι και κουράζεσαι να μένεις κάτω από 5 για παν ενδεχόμενο; Ξέρεις τι είναι να έχεις να φας μακαρόνια, ρύζι και παστούλες... 7 χρόνια; Εγώ ξέρω! I'm alive και υγιέστατη πλέον καλή μου και όσες φορές και να τα βάλω στην ζυγαριά, πάντα το ίδιο θα σου πω. Δεν μετανοιώνω ούτε μια μέρα που έκανα Άτκινς. Ούτε δευτερόλεπτο. Δεν το είδα ποτέ ως δίαιτα. Έσωσα την ζωή μου. Κάθε μέρα που περνάει χωρίς υδατάνθρακες είναι για μένα μια καλή μερα. Αν μου λείπουν; Στις αρχές ναι. Τώρα τι να σου πω; Όπως λέω "με τους υδατάνθρακες έχουμε χωρίσει". Βασικά νομίζω ότι ήταν η χειρότερη σχέση της ζωής μου! Θέλει καιρό για να γίνεις συνειδητοποιημένη lowcarber. Δεν θα γίνει από την μια μέρα στην άλλη. Θέλει αλλαγή στον τρόπο σκέψης σου. Διαφορετικά δεν πρόκειται να καταφέρεις κάτι.

Εμείς θα είμαστε εδώ για να σε βοηθήσουμε. Να σε στηρίξουμε, να μιλήσουμε, να δώσουμε λύσεις και ιδέες. Ελπίζω να είσαι και εσύ εδώ... για πάντα!!!

hopa γλυκεια μου ολοι οι οργανισμοι δεν ειναι το ιδιο.Διαφορετικα αντιδρα ο καθε οργανισμος και στον περιορισμο θερμιδων και στα παντα.Αν χανναμε ολοι τα κιλακια μας ,τρωγαμε και δεν ξαναρχονταν δεν θα ειμασταν καν εδω.Εδω ειμαστε για να στηριζουμε ο ενας τον αλλο να λεμε ενα ΜΠΡΑΒΟ ,να τρωμε και τις τηγανιες μας οταν το παρακανουμε να ανταλασσουμε αποψεις και ναι να ανοιγουμε την καρδουλλα μας εδω που μπορουν να μας καταλαβουν και ξερεις γιατι γλυκεια μου?Διοτι ολοι εχουν το ιδιο προβλημα αλλοι σε μεγαλυτερο απο μας και αλλοι σε λιγοτερο.Ουτε εγω χαννω ευκολα και ουτε τα διατηρω ευκολα,Ειμαι κατω απο 20 εδω και 4 μηνες περιπου.Μερες μερες λεω βαρεθηκα ,θελω το ψωμακι, μου τα μακαρονια μου και τα αγαπημενα μου φρουτα αλλα μετα λεω ρε Ειρηνη και που τα τρωγες τι σου προσφεραν?Κιλα ,ασχημη ψυχολογια και ενα σωρο προβληματα υγειας.Ομως αγαπη μου αγαπω τον εαυτο μου και οπως ειμαι (τωρα στα 94).Η αξια του ανθρωπου δεν ειναι στα κιλα του αλλα στο ποιος πραγματικα ειναι και τι προσφερει και στους αλλους.Αγαπα τον εαυτο σου!!!!!!Φροντισε τωρα που εισαι πεσμενη πχ τα μαλια σου ,τα νυχακια σου ,την επιδερμιδα σου,το μακιγιαζ σου.Ειμαι σιγουρη οτι αυτα τα κιλακια θα χαθουν σε μια βδομαδα αφου αρχισες ενεργοποιηση ειναι κατακρατηση υγρων.ΑΛΛΑ το μαθημα να σου γινει μαθημα και να προσεξεις περισσοτερο αλλη φορα.Οπως ειπε και η Μαρινα η ατκινς δεν ειναι διαιτα (τις διαιτες τις δοκιμασαμε ολες και ηταν πολλες χαχα)ειναι τροπος ζωης .Για μενα αυτη θα ειναι η διατροφη μου απο εδω και μπρος και με παει και την παω οπως λεει και η κορη μου.Κοιταξε τον εαυτο σου στον καθρεφτη χαμογελα του και συνεχισε !!!!Η ζωη ειναι πολυ ωραια και ειναι κριμα να χαννουμε την καλη μας για μερικα κιλα.Περιμενω νεα σου.....φιλια πολλα

Μία από τα ίδια θα ήθελα να σου πω και εγώ. Αλλά θα ήθελα να σε ρωτησω και κατι, όταν κάνεις την Ατκινς (ακομα και οταν κολλας και δεν χανεις κιλα), δεν νιωθεις πιο ελαφρια??? Δεν νιωθεις πιο ξεφουσκωμενη??? Δεν νιώθεις πιο αδειο το στομαχι σου ακομα και αν πριν 2 ωρες εχεις φαει σουβλακια η πανσετες για παραδειγμα??? Φαντάζομαι πως η απάντηση σου θα είναι ναι. Ε, λοιπόν για όλους αυτους τους λόγους, αξιζει να συνεχιζεις την Ατκινς και να μην σταματας. Εγω είμαι σχεδόν στους 2 μηνες, και ενω τον πρωτο μηνα εχασα 8 κιλα, τωρα εχω κολλησει και βαζω-βγαζω το τελευταιο 1,5 κιλο. Εχω να χασω συνολικα σχεδον 40 αλλα δεν με πειραζει γιατι βλεπω απο τις εμπειριες αλλων πως και το κολλημα στο προγραμμα ειναι. Ξερω πως αργα η γρηγορα θα τα χασω τα ρημαδια τα κιλα και πλεον δεν θα ειμαι μια κοντη χοντρη (ξεκινησα 88 κιλα με 159 υψος) αλλα μια κοντη (αυτο δεν αλλαζει δυστυχως) αδυνατη. Μην τα παρατας και όποτε κανεις την παρασπονδια, γραψτο εδω στο φορουμ στην αναλογη ενοτητα, ζητα συμπαρασταση και θα την παρεις, και ετσι θα εχεις κουραγιο να συνεχισεις και αλλο. Μια αποφαση ειναι, παρτην. :-)

Καταρχήν δε νομίζω ότι κουράζεις κανέναν! Δεν είμαστε εδώ μόνο για να επιβραβεύουμε τις προσπάθειες μας, αλλά και για να δίνουμε συμπαράσταση,βοήθεια,κουράγιο σε όποιον το έχει ανάγκη.Υπάρχουν πράγματα που δύσκολα βγάζουμε από μέσα μας σε άτομα που συναναστρεφόμαστε καθημερινά,είτε γιατί ντρεπόμαστε,είτε γιατί φοβόμαστε την αντίδραση τους,και πολλά άλλα...Κατά καιρούς έχω βρεθεί στη θέση σου,έχω χρησιμοποιήσει ότι μέσο μπορούσα για να αποβάλλω την τροφή,έχω περάσει αρκετά χρόνια ούσα βουλιμική,έχω χάσει φίλους με το να κρύβομαι και να μην απαντάω σε τηλέφωνα...Έχασα μερικά από τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου,και όλα αυτά για το φαγητό..Δεν το έχω αντιμετωπίσει πλήρως αλλά το παλεύω.Σταμάτησα τουλάχιστον να τρέχω στη λεκάνη μετά από κάποια κρίση.Προσπαθώ,και θα συνεχίσω να το κάνω γιατί πολύ απλά δεν αξίζει να ζει κανείς έτσι!
Το σημαντικότερο είναι να μην τα παρατάς.Ξέρω ότι είναι δύσκολο,θέλει πολλή δύναμη άλλα δεν είναι ακατόρθωτο.Ήδη ξεκίνησες και πάλι την προσπάθειά σου και αυτό είναι ότι καλύτερο θα μπορούσες να κάνεις!Μην σκέφτεσαι τις αποτυχίες του παρελθόντος,πάει πέρασαν!Μαθαίνουμε από τα λάθη μας λένε...Οπότε αυτή τη φορά ξέρεις που κάνεις λάθος.Κινήσου λοιπόν ανάλογα και προσπάθησε να το αποφύγεις.Μη σκέφτεσαι τι θα γίνει μετά από 1 μήνα,1 χρόνο κλπ...Μόνο πίσω θα σε πάει.Βάζε μικρούς στόχους και σιγά σιγά θα φτάσεις όπου εσύ επιθυμείς.Δεν γίνεται να μας ελέγχει για όλη μας τη ζωή μια ζυγαριά.Υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά και ενδιαφέροντα πράγματα να κάνουμε!
Μετά από ένα μήνα διακοπών και καθόλου έλεγχο του τι κατανάλωνα ζυγίστηκα εχθές και βρέθηκα να ζυγίζω 4 κιλά επιπλέον!!!Αν συνέβαινε αυτό παλιότερα, από την απογοήτευσή μου τα 4 θα γίνονταν 14, κι εγώ θα τα έβαζα για άλλη μια φορά με τον ''αδύναμό'' μου χαρακτήρα . Τώρα απλά ξεκινάω μια νέα προσπάθεια,χωρίς βιασύνες και προπαντός χωρίς να μεμψιμοιρώ γιατί δεν θα καταφέρω τίποτα!
Προσπάθησε να δεις την προσπάθειά σου αυτή σαν να είναι η πρώτη, και με καλή ψυχολογία όλα θα γίνουν!
Περιμένω να ακούσω νέα σου,εύχομαι με πιο ανεβασμένη διάθεση την επόμενη φορά!