Αυτο που λετε οτι ολα ειναι θεμα αποφασης και μυαλου ειναι απολυτως σωστο. Το κακο ειναι πως δεν ξερω τον τροπο να αλλαξω το μυαλο μου. Να κανω λοβοτομη; Να χτυπαω το κεφαλι μου στον τοιχο καθε φορα που τρωω πολυ; Καποια αλλη πιο ακραια μορφη τιμωριας; Γιατι η αποψη που λεει οτι πρεπει να αγαπας το σωμα και τον εαυτο σου γενικοτερα για να εφαρμοσεις επιτυχημενα μια διαιτα και εναν πιο υγειινο τροπο ζωης σε εμενα δεν επιασε. Μαλλον τον παραχαιδεψα τον ευατουλη μου και βγηκε κακομαθημενος. Αnnie σε καταλαβαινω απολυτα. Λυπαμαι που δεν μπορω να σε βοηθησω γιατι ειμαι η πλεον αναρμοδια για να δινω συμβουλες αφου δεν μπορω η ιδια να της ακολουθησω. Ωστοσο συμφωνω με οσα σου ειπαν οι υπολοιποι (εγω να δω ποτε θα τα εφαρμοσω). Θα ξεκινησω τη διατροφη αυριο. Σημερα προμηθευτηκα τα απαραιτητα απο το super market και σε λιγο ξεκιναω το μαγειρεμα. Δεν εχω την καλυτερη ψυχολογια ειναι αληθεια. Λιγο καιρο πριν ειχα αποτυχει παταγωγδως να συνεχισω τη διατροφη. Σταματησα, πηγα σε διαιτολογο μπας και με βοηθησει και τα πραγματα εγιναν χειροτερα. Το ψωμι οπως καταλαβαινετε ηταν απαραιτητο στο καθημερινο διαιτολογιο που μου εδωσε, μαζι με πολλα φρουτα, οσπρια, μακαρονια, ρυζι και τα γνωστα. Δεν αντεχω αλλο να ζω σε αυτο το σωμα. Θελω να αλλαξω. Βαρεθηκα να τρωω και να αισθανομαι τυψεις μετα . ας υποσχεθουμε λοιπον στον εαυτο μας πως θα ξεκινησουμε σοβαρα πλεον την προσπαθεια και μακαρι να πανε ολα καλα.
g 
odluck