ΘΕΜΑ: Γειά σας και απο εμένα!!!

Σοκολατένια πόσο χαίρομαι για σένα κι ας μη σε ξέρω..... Δίχνεις ανακουφισμένη... σαν να σου έφυγε ένα βάρος !!!!!!! όχι μόνο κιλά αλλά και άλλα πολλά....

Μπράβο κοριτσάκι...

Αλήθεια για πόσα χρόνια ήσουν υπέρβαρη?

sokolatenia έγραψε:
Eχεις 4 παιδια βρε θηριο?Ε ενταξει μετα απο τοσες γεννες λογικο ειναι να σου ειχαν μεινει κιλα.Εγω η μουλαρα που ειχα φτασει στα κιλα σου χωρις εγκυμοσυνη τι να πω?Τα πας μια χαρα....πωπω 57 ε?Εγω να δω ποτε θα ξεκινησω παλι τη διατροφη σοβαρα να φτασω τοσα!Πφφφ !

χριστινάκι καλα είσαι στα κιλά που εισαι και με το υψος σου. Αντε να θες 1-2 κιλά ακόμα. Και εγω όταν γίνω 55 τέλος. Μετά συντήρηση η οποια δεν είναι και τόσο δυσκολή τελικά. Μέτρο χρείαζεται και τίποτα άλλο.

Ναι έχω 4 ζουζούνια γερά να είναι αλλά με τρελαίνουν !!!!

αλαλουμακι πραγματικά μου έχει φυγει τεράστιο βάρος σωματικό και ψυχικό

Κυριολεκτικα ξ α ν α γ ε ν ν ή θ η κ α !!!!!

Νομίζω οτι αρχισα δεύτερο γύρο ζωης.

Με τις επανωτές εγκυμοσύνες περίπου 8-9 χρόνια ταλαιπωρήθηκα

Σοκολατένια τα λόγια σου αποπνέουν αυτοπεποίθηση, σιγουριά, ολοκλήρωση κι ευτυχία. Σου εύχομαι να είσαι πάντα μια υπέροχη μαμά και φυσικά μια ωραία γυναίκα ( αυτό είναι εύκολο απ' ότι κατάλαβα!). Να σε χαίρονται τα παιδάκια σου κι ο άντρας σου, αλλά πάνω απ' όλα εσύ!

Fatty Fatty, ελπίζω σε λίγο καιρό το ψευδώνυμό σου να πάψει να ανταποκρίνεται στην εμφάνισή σου.Καλή επιτυχία στην προσπάθειά σου!

Galadriel σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Και εσυ να εισαι καλά και καλή δύναμη στον αγώνα !
Πιστεύω ακράδαντα πως κανείς παχαίνει και εξακολουθεί να παραμένει χοντρός εξαιτίας κακής ψυχολογίας. Δηλαδή το πάχος πιστεύω σου σκοτώνει περισσότερο την ψυχή παρά το σώμα και ας σέρνεσαι να περπατήσεις 200 μέτρα !
Δεν θα ξεχάσω πόσες φορές έλεγα :αχ να έβγαινα μια βόλτα να ξεφύγω λίγο απο τις υποχρεώσεις του σπιτιού ( οι μαμάδες με καταλαβαίνουν ) και οταν ερχόταν εκείνη η ώρα τελικά δεν εβγαινα γιατί δεν είχα τι να φορέσω ή γιατί δεν.......με άντεχα να με βλέπω και να συγκρίνομαι με τις συνομίληκες μου που μπροστά μου ήταν λουλούδια ! Οχι οτι οι φίλες μου είχαν προβλημα με μένα ,ισα ισα που με στηρίζαν ,αλλά εγω μέσα μου έκλαιγα κάθε φορά με έβλεπα στον καθρέφτη.....
Σκέτη κατάθλιψη. .....

πόσο σε καταλαβαίνω... κι εγώ ντρέπομαι. ντρέπομαι πολύ.. όταν κυκλοφορώ έξω αοσθάνομαι οτι όλοι με κοιτάνε υποτιμητικά. και σκέφτονται ¨περνάει η χοντρή ΄τωρα" και μπορεί και να το σκέφτονται αλλά αυτό με τρώει. ακόμα και ον άντρα μου ντρέπομαι πολλές φορές. όταν κοιμόμαστε για παράδειγμα και με πάρει αγκαλιά, αν το χέρι το ακουμπήσει στην κοιλιά μου του τιο παίρνω αμέσως.. και τόσα μα τόσα άλλα που χρειάζονται ψυχολόγο μάλλον....