ΘΕΜΑ: H 2η ή η 3η φορά στην Άτκινς. Γιατί ζορίζεσαι!

Andrikos έγραψε: Είπα ότι το λίπος είναι μεταβολικά αδρανές με την έννοια, ότι τρώγωντάς το από μόνο του δεν σε παχαίνει διότι δεν προκαλει έκκριση ινσουλίνης. Αν τρως πολλες θερμίδες όμως (εστω και από σκέτο λίπος) δεν θα αδυνατίσης διότι ο οργανισμός βρίσκει έτοιμο καύσιμο και δεν χρειάζεται να καταφύγη στο αποθηκευμένο λίπος.
Μπορώ να παραθέσω (εκτός από τα βιβλία των Atkins, Eades, Taubes) το κάτωθι άρθρο με τα references στο τέλος.
[url:2mvps2yv]www.second-opinions.co.uk/carbs-weight-gain.html[/url]
Andrikos έγραψε: Ναι, ξέρει και το περιγράφει στην ίδια σελίδα παρακάτω.
Andrikos έγραψε: Δηλαδή θεωρείς ότι θα είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα κρατώντας την ίδια ποικιλία από τροφές και απλά περιορίζοντας τις θερμίδες?
Andrikos έγραψε: Λάθος διατύπωση δική μου, ήθελα να γράψω "..(με το fast fat).. δημιουργείς έλλειμμα θερμίδων ΚΑΙ κρατώντας την ινσουλίνη κοντά στο 0 αναγκάζεις τον οργανισμό να κάψη το απόθεμα λίπους".
Andrikos έγραψε: Και εσύ και πολλοί άλλοι έχουν χάσει βάρος με υποθερμιδικές low fat δίαιτες, δεν το αμφισβήτησε κανείς. Οταν όμως έχεις αναπτύξη μεταβολικό σύνδρομο και αντίσταση στην ινσουλίνη η κετογενής δίαιτα είναι πιο αποτελεσματική.

Stef δεν έκανα low fat διατροφή, medium fat θα την χαρακτήριζα.Η απώλεια βάρους κατά κύριο λόγο εξαρτάται από το έλλειμμα θερμίδων. Προσωπικά δεν θα πρότεινα σε κανένα δίαιτα 1000 θερμίδων με τόσο λίπος και τόσο λίγη πρωτεΐνη. Την θεωρώ επιλογή που μπορεί εύκολα να καταβολίσει άλιπο ιστό και να κάνει περισσότερο καλό παρά κακό στην σωματική σύσταση. Επίσης η ινσουλίνη έχει ανορεξιογόνο δράση και μπορεί να βοηθήσει στον περιορισμό των θερμίδων, εδώ πάμε πάλι στο τι πραγματικά ζητάμε. Αν η πρώτη προτεραιότητα είναι να ρίξουμε την ινσουλίνη γιατί την θεωρούμε γενεσιουργό αιτία κάποιου προβλήματος οκ . Είναι όμως ; Αφού οι υπερβολικές θερμίδες προηγούνται της υπερινσουλιναιμίας.
Οπότε εγώ βλέπω ότι οι θερμίδες είναι το πρόβλημα , όχι η ινσουλίνη , ως εκ τούτου θεωρώ την ινσουλίνη σύμμαχο σε μία υποθερμιδική διατροφή , σε καμία περίπτωση εχθρό .

Η αρχή της Ατκινς είναι ακριβώς αυτό που περιέγραψες: η ινσουλίνη είναι η γενεσιουργός αιτία της παχυσαρκίας, διότι αυτή "πυροδοτεί" τη συσσώρευση λίπους στους ιστούς. Η δε έκκριση ινσουλίνης "πυροδοτείται" από την αύξηση του ζαχάρου στο αίμα (και η ινσουλίνη καλείται να το ρίξη στα κανονικά επίπεδα). Η αύξηση του ζαχάρου προκαλείται από την κατανάλωση υ/α. Οταν μάλιστα καταναλώνεις πολλούς υ/α για μεγάλο χρονικό διάστημα αναπτύσσεις αντίσταση στην ινσουλίνη, δηλ. χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη ποσότητα ινσουλίνης για να πέσουν τα επίπεδα ζαχάρου, επιτείνοντας όμως το ρυθμό συσσώρευσης λίπους.
Η Ατκινς βγάζει την ινσουλίνη από το τοπίο, άρα εξαφανίζει τη γενεσιουργό αιτία της παχυσαρκίας. Επίσης αναγκάζει το σώμα να καίη λίπος (που παρέχεται σε επάρκεια από την διατροφή) αντί για γλυκόζη. Με λίγη προσοχή στις θερμίδες, το σώμα αρχίζει να καίη το αποθηκευμένο λίπος (που είναι το ζητούμενο).
Η ινσουλίνη δεν έχει ανορεξιογόνο δράση, το αντίθετο μάλιστα, διότι η πτώση του ζαχάρου δημιουργεί αίσθημα πείνας και κόπωσης.
Το fast fat δεν θα καταβολίση άλιπο ιστό (δηλ πρωτείνη) γιατί βρίσκει έτοιμο καύσιμο στο λίπος. Ιδού και η (μοναδική νομίζω) μελέτη για την κρεατοφαγική διατροφή (δες την αναλογία πρωτείνης/λίπους στο τέλος)
[url:1sc612zb]www.jbc.org/content/87/3/651.full.pdf[/url]

stef έγραψε:

Βιβλιογραφία για αυτόν τον ισχυρισμό υπάρχει?
Υπάρχει μία τεράστια πληθώρα ερευνών που δείχνουν πως το βάρος και η παχυσαρκία είναι προιόν της υπερκατανάλωσης θερμίδων. Οι ποδηλάτες που καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες υδατάνθρακα γιατί δεν είναι παχύσαρκοι;


stef έγραψε:

Horm Metab Res. 2006 Jul;38(7):442-6.
The effects of insulin on the central nervous system--focus on appetite regulation.

Pliquett RU, Führer D, Falk S, Zysset S, von Cramon DY, Stumvoll M.

University of Leipzig, Faculty of Medicine, III. Medical Department, Leipzig, Germany.
Abstract

Appetite and satiety are subject to complex regulation, with neuroendocrine mechanisms playing an important role. The central nervous system is attracting increasing attention as a target tissue for many hormones such as leptin, PYY3-36, ghrelin, glucagon-like-peptide 1 and many others. Among its many well-known functions, insulin is also a potent anorexigenic hormone, and insulin receptors are widely distributed throughout the central nervous system. One way to advance our understanding of central nervous regulation of hunger and satiety in humans is to develop suitable neuroimaging techniques for use in various clinical and experimental conditions. Several studies have been performed using functional magnetic resonance imaging and positron emission tomography to identify areas of the brain that are differentially activated by alteration of the feeding state. These preliminary data are taking shape as a complex neuronal network involving the hypothalamus, thalamus, limbic and paralimbic areas including the insular cortex and the anterior cingulate gyrus and the orbitofrontal cortex. Continuous efforts to understand hormonal effects on these pathways may advance our understanding of human obesity.

PMID: 16933179

Stef το cherry picking έχει ξεπεράσει κάθε όριο . Πώς γίνεται να συγκρίνεις 2 δίαιτες με διαφορά 1000-2000 θερμίδων και απο εκεί να συμπεραίνεις πως το fast fat δουλεύει ; Δηλαδή πιστεύεις η αναλογία είναι αυτή που έχει αντικαταβολική δράση , όχι πως έτρωγαν αρκετές θερμίδες και αρκετή πρωτεΐνη ; Α , και στην έρευνα αυτή οι άνθρωποι δεν έχασαν βάρος , κάτι μου λέει ότι αυτό έχει να κάνει με τις θερμίδες που έτρωγαν , όχι με κάποια αναλογία.

Βρε, άμα ήξερα, ότι ανεβάζοντας αυτό το άρθρο, θα διάβαζα όλη την ιατρικο-διατροφική βιβλιογραφία που υπάρχει στον κόσμο, θα προτιμούσα να παω να γίνω γιατρός!!! Βρε εγώ έγινα τεταρτοδεσμίτισσα, για να γλυτώσω όλα αυτά, και στα γεράματα μου τα φέρνετε μπροστά μου;;;;;;;; ps
Τέλος πάντων, νομίζω άδικα αναλώνεστε σε βιβλιογραφίες, και "ο τάδε είπε αυτό και ο δείνα εκείνο" . Το αποτέλεσμα είναι ένα.
Ότι και να τρως, όποια διατροφή και να κάνεις, το αποτέλεσμα είναι μαθηματική συνάρτηση. (Η τέταρτη δέσμη που λέγαμε). Οι θερμίδες που θα πάρεις, πρέπει να είναι λιγότερες από αυτές που χρειάζεσαι όλη την ημέρα αν θες να χάσεις. Αν είναι περισσότερες, δεν θα χασεις (στην ατκινς), ή θα βάλεις ( σε κανονική διατροφή).
Τόσο απλά.
Είναι σαν να έχεις ένα αμάξι, που έχει δύο ρεζερβουάρ. Το ένα με βενζίνη και το άλλο με αέριο. Αν του βάζεις βενζίνη, (υδατάνθρακες) θα πηγαίνει μεν, αλλά θα ρυπαίνει το περιβάλλον (το σωμα σου δλδ) αν δεν του δώσεις βενζίνη, θα στραφεί στο δεύτερο ρεζερβουάρ με το αέριο (λίπος) και θα συνεχίσει να πηγαίνει, χωρίς όμως να ρυπαίνει το περιβάλλον.
Έτσι απλά τα έχω εγώ στο μυαλό μου, και το 90% των ατόμων που είμαστε εδώ μέσα.
By the way Αντρίκο, καλή θητεια, και μια ερώτηση.
Βρε! Έχετε και ιντερνετ στο στρατο; και τσουρέκια και γλυκα; Καλά λέει ο πατέρας μου. "Κολέγιο έγινε ο στρατός"!!!!!! ach ach ach

Thanx Roula. Συμφωνώ με αυτά που γράφεις , αν και δεν βρίσκω κακό να υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση σε ότι λέμε.

Όσον αφορά την θητεία εξαρτάται την μονάδα που είναι κανείς, υπάρχουν και μονάδες που γίνεται μία μορφή εκπαίδευσης (ειδικά στο πεζικό) αλλά εγώ είμαι στο ναυτικό, αρκετά καλύτερα.Το κακό είναι ότι έχουμε μόνο τσουρέκια και πορτοκαλάδες ,γενικά η σίτιση έχει πολλά λάθη και οι συνθήκες στα μαγειρεία .... θέλουν βελτίωση (τα λέω όσο πιο κομψά μπορώ να το πω). Ειδικά σε παιδιά που μπαίνουν με προϋπάρχοντα προβλήματα η σίτιση τα επάγει ενώ οι γαστρεντερίτιδες δίνουν και παίρνουν.