ΘΕΜΑ: εγγαμος βιος!!!!!

Κορίτσια,
Το θέμα είναι πολυπλοκότατο, κατά τη γνώμη μου κάθε εμπειρία είναι και μια ξεχωριστή περίπτωση...
Και γω στο δις εξαμαρτείν ανήκω!
Το να κρατάς ζωντανό τον ερωτισμό στη σχέση, απαιτεί προσπάθεια και απο τις 2 πλευρές.
Τι γίνεται όμως, αν ο ένας δεν προσπαθεί για δικούς του λόγους, που μάλιστα δεν δέχεται και να συζητήσει ?
Μπορεί ο άλλος να τα καταφέρει μόνος του ?
Το πιο σημαντικό για μένα είναι να υπάρχει διάλογος κ μέσω αυτού να αντιμετωπίζονται ακόμα κ τα σοβαρώτερα θέματα, έστω κ αν πονάνε.

ada μπραβο σου!! σου βγαζω το καπελο!! μην μασας τπτ! ολα θα πανετελεια!! αγαπη να υπαρχει!!nataly συζητησ αλλα ειναι λιγο δυσκολη καμια φορα γτ δεν ειναι κ οι δυο το ιδιο προθυμοι για κουβεντα κ βελτιωση! ειδικα οι αντρες δεν ειναι κ πολυ της συζητησης!! αλλα τι να κανουμε οπως ειπα κ σε προηγουμενο ποστ οι γυναικες κρατανε το σπιτι!!>>>>>>>>>>

Παιδάκια,δεν θα συμφωνήσω!Το σπίτι που κρατιέται απο έναν,είναι ήδη διαλυμένο και δεν το ξέρει!Κατερινάκι εσύ που είσαι και του επαγγέλματος θα ξέρεις ότι όταν μπαίνει ο ασθενής σε μηχανική υποστήριξη, ΣΠΑΝΙΟΤΑΤΑ έχει ελπίδες να συνέλθει!Κι εγώ αναρωτιέμαι,αξίζει τον κόπο να προσπαθείς,μόνος;Και απαντώ!(Γιάννης πίνει,Γιάννης κερνάει!)ΟΧΙ!Αν ο άλλος ,είτε είναι ο άντρας είτε η γυναίκα,για να μη βγάζω την ουρά μου απέξω,αδιαφορεί για την σχέση,γιατί εγώ να προσπαθώ;Αλλωστε ,ο καθένας ,όπως ελεύθερα μπάινει σε μια σχέση,το ίδιο ελεύθερα πρέπει να βγαίνει όταν δε νοιώθει τη χαρά του έρωτα!Πιστεύω ότι αυτό το χρωστάμε όλοι στον άνθρωπο που μας πίστεψε και έδεσε τη ζωή του μαζί μας,με γάμο ή χωρίς!Σεβασμό στην προσωπικότητα του άλλου!Κύριε,τί να κάνω;μου τελείωσε!Οχι να τρώμε ο ΄ένας τις σάρκες του άλλου και να ζούμε χωρίς να ζούμε,γιατί μόνο μια ζωή έχουμε!Θέλω στο γάμο ζωντανό τον έρωτα,αλλιώς ας διαλύεται και τυπικά,για να προλαβαίνουμε να ψάξουμε ξανά!Δε λέω,(για να μην παρεξηγηθώ,ότι είναι δυνατόν σε μια σχέση να μείνουν τα πάντα ίδια!Αυτό άλλωστε θα ήταν τραγικό!Οι σχέσεις είναι ζωντανοί οργανισμοί!Εξελίσονται μαζί με τα μέλη τους ή πεθαίνουν!Θέλω να πώ ότι σίγουρα μετά απο 20 χρόνια κοινής ζωής δεν νοιώθω το ίδιο,αλλά αυτό που νοιώθω,μου αρέσει και δεν είναι υποδεέστερο απο αυτό που ένοιωθα στην αρχή,και όπως άλλαξε,ταιριάζει μάλλον με την αλλαγή που και εγώ η ίδια υπέστην και γι αυτό ίσως να μου αρέσει!Βρε παιδιά,σημασία έχει ,ο άλλος να σε θέλεικαι να μη σε τραβάει πίσω!Να σε αφήνει να εξελίσεσαι και να εξελίσεται μαζί σου!Αλλά για να συμβούν αυτά,πρέπει ο καθένας να το θέλει και να προσπαθεί!Αλλιώς........αν ο ένας τραβάει το κουπί,η βάρκα θα πάει στα βράχια σίγουρα!Απλώς είναι θέμα χρόνου!Δεν λέω ότι δεν θα υπάρξουν προστριβές,έριδες ,μίση και πάθη!Λέω να μην κρατάνε πολύ και να μην αφήνουν βαθειά σημάδιακαι πιστεύω ότι όταν υπάρχει η χημεία,το αίσθημα,η θέληση,ηδιάθεση,όπωςθέλετετο ονομάζουμε,τότε η συμβίωση θα πετύχει!Απλώς να θέλουμε,και να μην κρατάμε ή να μας κρατάει πίσω ο σύντροφός μας!Πρέπει να τον αφήνουμε και να μας αφήνει να εξελισόμαστε αυτόνομα και να είναι δίπλα μας!Είναι πολύ δύσκολο,αλλά μόνο έτσι αξίζει!Θέλω,να είμαι εγώ,να είναι αυτός,και να θέλουμε να είμαστε μαζί!Αυτά!

εχεις δικιο ευθυμουλι σε αυτα που λες απολυτα! ναι ετσι πρεπει να ειναι κ η πορεις της σχεσης ναι μεν δεν εχει πλεον αυτο το μεγαλο ερωτα που μας ενωσε απλα αυτο που τωρα μας ενωνει πρεπι να ειναι πιο βαθυ κ πι ειλικρινες. ωστοσο αυτο που ειπαμε για το οτ οι γυναικες προσπθουν περισοοοτερο απλα εννοω οτι ειναι πιο ευαισθητες κ ρομαντικες κ γενικαως ναι προσπαθουν πιο επιφανειακα! φαινονται οι ποσπαθειες τους βρε πιδι μου1 γτ οι αντρες οχι οτο δεν ενδιαφερονται απλα δεν ειναι της φυσης τους να το διξουν τοσο πολυ ειναι πιο ψυχροι πιο απομακροι στην πλειοψηφια!

Ως πρόσφατα νυμφευμένη (σχεδόν νιόπαντρη αφού παντρεύτηκα τον Ιούνιο του 2009) παρακολουθώ με ενδιαφέρον την συζήτηση περί γάμου. Προσωπικά, θεωρώ ότι δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές...στην ζωή κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα..όχι μόνο για τα συναισθήματά του αλλά για τον ίδιο του τον εαυτό. Όπως είπε και ο Ηράκλειτος "τα πάντα ρει" έτσι και οι σχέσεις ρέουν, έχουν δυναμική, αλληλοεπιδρούν και εξελίσσονται. Σκοπός είναι να υπάρχει αγάπη, έρωτας, και από εκεί και πέρα είναι σημαντικό για το ζευγάρι να εξελλίσεται παράλληλα. Αυτό θεωρητικά μπορεί να ακούγεται εύκολο αλλά στην πράξη θέλει κόπο και τρόπο. Όλοι θα είχαμε παραδείγματα γύρω μας (γονιών, φίλων, συγγενών) που ξεκίνησαν με τις καλύτερες προϋποθέσεις και στην πορεία γίνονται "αγάπη μου παλιόγρια" ή ο "πόλεμος των Ρόουζ". Θεωρώ ότι ένας άνθρωπος που αποφασίζει να είναι με κάποιον, σημαίνει ότι αποφασίζει να αφοσιωθεί στον άλλο και να καλλιεργήσει την αγάπη του, την σχέση του με τον σύντροφό του όπως ο γεωργός καλλιεργεί την γη του. Πάντοτε θα υπάρχουν οι καλές και οι κακές στιγμές, τα πρακτικά ζητήμα μιας συμβιώσης και μιας οικογένειας (τα οποία τα επωμίζεται στο μεγαλύτερο μέρος η γυναίκα) το θέμα είναι τι μένει στο σύνολο. Αν κάποιος θέλει να παντρευτεί με τον παραδοσιακό τρόπο ή να συζήσει, δεν έχει διαφορά. Η αγάπη είναι αυτή που μετρά και τα υπόλοιπα είναι διαδικαστικά. Εγώ συζούσα με τον σύντροφό μου δύο χρόνια και αποφασίσαμε να βάλουμε και στεφάνι. Το κάναμε με τους δικούς μας όρους, σε ένα όμορφο νησάκι, με ελάχιστους συγγενείς και πολλούς φίλους...σαν ένα πάρτυ μεταξύ φίλων. Το πρωί για μπάνιο στη θάλασσα, το απόγευμα στο γάμο. Λιτά, απλά, ανθρώπινα.

Μερίδιο σε έναν γάμο έχουν και οι δύο...it takes two to tango! Για αυτό πρέπει και οι δύο να φροντίζουν πάνω από όλα να μην χάνουν τον εαυτό τους μέσα στο γάμο, να προσπαθούν έστω και με κόπο να ξεκλέψουν λίγα λεπτά για τον εαυτό τους και να κάνουν μαζί, από κοινού, πράγματα που τους ευχαριστούσαν και στην άγουρη και ρομαντική περίοδο του έρωτά τους. Η ρουτίνα σκοτώνει όχι μόνο τον έρωτα αλλά και την ίδια μας την ύπαρξη.

ο!! lola! μια απο τα ιδια κι εγω σε περναω λιγο καιρο γαμου! κι εγω παντρευτηκα τον απριλη που μας περασε! η ρουτινα ειναι πολυ σπουδαιο προβλημα κ επισης πολυ σπουδαιο δυστηχως ειναι οτι την σημερο ημερα ειναι αναγκασμενη να δουλευει κ η γυναικα κ εκει αναλογα κ το επαγγελμα που κανει προκειπτει ενα ...θεμα.... εγω πχ ειμαι νοσηλευτρια κ τα ωραρια μου ειναι κυλιομενα! μια πρωι μια απογευμα μια νυχτα.. ο αντρας μου ειναι στρατιωτικος κ κανει 24ωρες υπηρεσιες στη μοναδα. αυτο θα πει οτιο μπορει να περασουν κ 2 κ 3 μερες κ να μην ειδοθουμε καθολου ολη μερα παρα μονο στο κρεβατι κ εκει οχι με καλο τροπο αλλα κοιμοντας!!! δυσκολα τα πραγματα ετσι...