Καλησπέρα σε όλες και όλους σας!
Κατά πρώτον, χαίρομαι πολύ που το πήρα απόφαση να ξεκινήσω τον νέο τρόπο διατροφής.
Κατά δεύτερον, χαίρομαι που ξεκινώ από εδώ, μαζί με εσάς...
Θα ξεκινήσω με ένα μικρό - ας το πούμε, για να μην απελπιστούμε... - εισαγωγικό σημείωμα, σχετικά με την Atkins κι εμένα.
Ήμουν πάντα υπέρβαρη.
Ξεκίνησα πολλές φορές δίαιτα - ό,τι δίαιτα μπορεί κανείς να φανταστεί, εκτός από χημικές και μονοφαγικές - αλλά σύντομα τα παρατούσα. Η κυρίαρχη σκέψη μου ήταν πάντοτε ότι δεν θα αδυνατίσω ποτέ. Δεν ήξερα γιατί είχα αυτή την - όχι διαίσθηση αλλά - πεποίθηση.
Είχα ακούσει για την Atkins.
Το θέμα ήταν ότι όλοι -
όλοι, όμως... - οι... διαιτολόγοι, την έβγαζαν επικίνδυνη, ότι πρέπει να έχεις αγοράσει και τάφο πριν την κάνεις, ότι όταν θα καταλάβεις το λάθος σου θα είναι αργά και θα ζυγίζεις έναν τόνο, και άλλα τέτοια ωραία ενθαρρυντικά.
Για να μην τα πολυλογώ, πριν κάποια χρόνια είδα στην εκπομπή του Larry King τον ίδιο τον Atkins.
Ο οποίος - κοίτα να δεις, φίλε μου... -, λέει, έκανε την "δίαιτά" του, δεν ξέρω 30(

χρόνια, και θυμάμαι είχε έναν καφέ μπροστά του και του λέει ο King "τι έχει μέσα;" και του απαντά ο Atkins "πολύ κρέμα γάλακτος". Πάει, λέω κι εγώ, από το πολύ κρέας έχει λαλήσει ο παππούς...!
Έλα, όμως, που ο παππούς ήταν μια χαρά άνδρας για την ηλικία του... - τον έλεγες και 70άρη...
Και κάπου εκεί, άρχιζα να σκέπτομαι ότι κάτι δεν πάει καλά με τους διαιτολόγους μας...
Το ξέχασα.
Όχι όμως την κατάστασή μου με τα κιλά.
Η οποία με τυραννούσε - και με τυραννά - εξ απαλών ονύχων...
Πριν από κανέναν χρόνο, τα πήρα στο κρανίο.
Δεν πήγαινε άλλο.
Μπήκα στο internet, βρήκα το site του - δεν μπορώ να καταλάβω για ποιον λόγο είμαι υποχρεωμένη να το βλέπω στην ελληνική έκδοση και όχι στην original..., αλλά αυτό θα είναι θέμα για άλλη ανάρτηση... -, βρήκα και το δικό σας.
Και σκέφτηκα: Λοιπόν, κοπελιά, αν ξεκινήσεις, θα γραφτείς στο forum αυτό. Βρες, όμως, το βιβλίο του, να διαβάσεις τι έχει γράψει
ο ίδιος, και τα λέμε.
Διάβασα, λοιπόν, το πρώτο του βιβλίο - εις την αγγλικήν, βέβαια... ούτε στους μεταφραστές δεν είχα εμπιστοσύνη... -, γιατί έμαθα ότι αφ΄ότου πέθανε(

άρχισαν οι... ελευθερίες με τους υδατάνθρακες και δεν μου άρεσε.
Οι εντυπώσεις μου από το βιβλίο ήταν αναπάντεχες...
Δεν είναι "επιστημονικά" γραμμένο. Δεν απαιτεί να ξέρεις βιοχημεία για να το διαβάσεις. Και το σπουδαιότερο, ο Atkins γράφει λες και
σε ξέρει. Νοιώθεις ότι
σε ήξερε, όταν το έγραψε. Ένα βιβλίο που μιλά στο μυαλό και την καρδιά σου. Αλλά το καταπληκτικότερο όλων, καταρρίπτει με μεγάλη ευκολία - και επιστημονικές αποδείξεις - τα παραμύθια που μας πουλάνε όλα αυτά τα χρόνια οι εταιρείες με τα συνθετικά προϊόντα τους, οι επιχειρήσεις με τα πλαστικά φαγητά τους, και οι διαιτολόγοι με τους υδατάνθρακες. Λογίζω, λοιπόν, το βιβλίο του Atkins, σαν αποκάλυψη. Και για το τι είμαστε, και για το τι τρώμε. Και η απάντηση στην επί χρόνων ερώτηση μου "μα, τελικά, είμαστε ό,τι τρώμε;". Όχι, δεν είμαστε.
Δεν έτρωγα ποτέ ποσότητες.
Δεν σηκώθηκα ποτέ από το κρεβάτι μου την νύχτα για να ανοίξω το ψυγείο και να φάω ό,τι βρω.
Δεν μου αρέσουν καν τα γλυκά - άσχετα ότι την γνωστή φορά του μήνα θα το ζητήσω.
Έτρωγα υδατάνθρακες.
Όλη μου η διατροφή, ήταν κατά 90% - λατρεμένοι... - υδατάνθρακες.
Και με το βιβλίο του Atkins έπαθα σοκ...
Έχω, λοιπόν, κάποιες ερωτήσεις, που εάν κάποιος μπορεί να μου απαντήσει, θα του ήμουν ευγνώμων.
1. Στην πρώτη φάση, θα τρώω και αλλαντικά; Τα αλλαντικά δεν έχουν ζάχαρη; Δεν έχουν άμυλο; Το μπαίηκον δεν συγκαταλλέγεται σε αυτά;
2. Μπορεί ένας άνθρωπος να τρώει μόνο κρέας από το πρωί μέχρι το βράδυ για 14 ημέρες, χωρίς να κάνει εμετό; Όσο και να σου αρέσουν τα παϊδάκια, οι μπριζόλες κτλ, μπορείς να τρως μόνον αυτά;
3. Φοβάμαι μην κάνω... πολύ επιτυχημένα (!) την πρώτη φάση, και με πάρει καμμία κατηφορά και χάσω τίποτα 20 κιλά(!) αμέσως, και γίνω σαν κουρτίνα balloo! Δεν φημίζομαι για την σφριγηλότητά μου, ούτως ή άλλως, μην χρειαστώ και πλαστικό χειρουργό! Και μπορεί αυτό που θα πω να ξεσηκώσει τα πλήθη, αλλά το εννοώ: Καλύτερα χοντρή και σφοχτή (όσο αυτό είναι δυνατό) παρά αδύνατη και πλαδαρή! Υπάρχει κάποιος που έχασε απότομα και αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα χαλάρωσης;
4. Άλλος ένας φόβος, είναι η δυσκοιλιότητα. Διάβασα σε εσάς για τους σπόρους του ψύλιου. Αλλά διάβασα κάπου αλλού ότι μπορεί να πνιγείς(

, ότι αισθάνεσαι κάτι σαν ασφυξία(

γιατί διογκώνονται κτλ; Έχει χρησιμοποιήσει κάποιος;
Ξέρω ότι όλα έχουν κάποιο κόστος.
Δεν εννοώ πως τα θέλω όλα στο πιάτο.
Απλά, με όλους εσάς, έχω "έναν άνθρωπο" να είναι εκεί - και, ασφαλώς, όταν γίνω κι εγώ μέρος "της λύσης" να είμαι κι εγώ στην διάθεση των επόμενων - και να με βοηθά με τις συμβουλές του.
Σας ευχαριστώ που διαβάσατε αυτό το post.
Κι ελπίζω να έχει ανταπόκριση.
Με εκτίμηση,
arxaria