Ενω μεχρι τις αρχες της δεκαετιας του '90 εκανα προπονηση με βαρη εκανα ενα "διαλειμα" δυο δεκαετιων και οταν συνειδητοποιησα το τι συνεβει ημουν ξαφνικα 59 ετων και 120 κιλα και σε ομαδα κινδυνου παχυσαρκιας. Τα κιλα μου πριν το "διαλειμα" ηταν 78. Ξεκινησα τον Αυγουστο προγραμμα διατροφης και ελαφρων ασκησεων (δεν ημουν σε θεση ουτε να δεσω τα παπουτσια μου). Βρηκα συμπληρωματα διεγερσης του μεταβολισμου και αρχισα να χανω κιλα. Καποια στιγμη αφου ειχε συνηθησει ο οργανισμος τα συμπληρωματα αυτα εκανε κοιλια η απωλεια του βαρους. Κανοντας πειραματα και μελετωντας το Ιντερνετ εμαθα για την διετα Ατκινς. Μπηκα πριν απο 65 ημερες στην αρχικη φαση του προγραμματος μην ξερπερνωντας τα 20 γραμμαρια σε υδατανθρακες. Αφου περασα απο την φαση της "ιωσης του Ατκινς" (μερικες ημερες στην αρχη οταν ο οργανισμος νοιωθει κουρασμενος με την στερηση των ζαχαρων) το ξεπερασα και συνεχιζω το προγραμμε οπου ειμαι τωρα 94 κιλα απο τα 120 και συνεχιζω την πορεια μου μεχρι το βαρος που θελω να ειμαι. Δεν θεωρω το προγραμμα Ατκινς και τα very low carb προγραμματα σαν διαιτα αλλα σαν τροπο ζωης. Ενοιωθα και τυψεις γιατι αντι να κανω στερητικη διαιτα ετρωγα μπεικον με αυγα, το κοτοπουλο με την πετσα, μανιταρια σωταρισμενο σε βουτηρο γαλακτος κλπ κλπ. Η πορεια συνεχιζεται αλλα ειμαι τυχερος που εστω στα 59 μου χρονια βρηκα τον Δρ Ατκινς
