Η δικιά μου ιστορία επιτυχίας, που ακόμα συνεχίζεται.
Το προφίλ μου:
Άνδρας, 34 ετών, 1,84cm ύψος, αθλούμενος 3-4 φορές την εβδομάδα (γυμναστήριο)
Στις 10 Αυγούστου 2013 που ξεκίνησα την δίαιτα ήμουν 115 κιλά. Είχα κάνει εξετάσεις και μου έδειξαν χαμηλή χοληστερίνη (το χρεώνω στο γυμναστήριο) αλλά υψηλά ολικά λιπίδια και SGPT (λίπος στο σικώτι). Γενικά ακροβατούσα ανάμεσα στο υπέρβαρος (<102 κιλά σύμφωνα με το ύψος μου) και το παχύσαρκος (>102) σχεδόν σε όλη την ενήλικη ζωή μου. Πάντα είχα μέτρια αθλητική δραστηριότητα αλλά και μεγάλη όρεξη. Από τα 18 μου είχα προβλήματα με το στομάχι (παλινδρομήσεις φουσκώματα) σε επίπεδο να μην κοιμάμαι ολόκληρα βράδυα. Και τα τελευταία 3 χρόνια βγήκε και ένα θέμα με την μέση μου που κάποια στιγμή με άφησε στο κρεββάτι σε ακινησία για κάποιες μέρες. Και γενικά έχω πονοκεφάλους σε όλη την ενήλικη ζωή μου. Τουλάχιστον 1 την εβδομάδα, τις καλές περιόδους, ακόμα και 3 τις κακές (Postan και mesulid οι καλύτεροί μου φίλοι)
Σήμερα, τέλη Δεκεμβρίου 2013, 5 παρά κάτι μήνες στην δίαιτα
1) Είμαι 98 κιλά (-17)
2) Έχω ξεχάσει ότι έχω στομάχι. Πλήρης ίαση (τρώω λουκάνικα χωριάτικα στις 23:00 και κοιμάμαι ανάσκελα λες και δεν τα έφαγα ποτέ)
3) Η μέση μου πρέπει να την κουράσω επίτηδες για να πω ότι με ενοχλεί κάπως, σε κανονικές συνθήκες την έχω ξεχασμένη και αυτή
4) Οι πονοκέφαλοι έχουν μειωθεί λίγο σε συχνότητα αλλά πιο πολύ σε ένταση. Και όταν έχω, τα φάρμακα με πιάνουν πολύ πιο γρήγορα.
Πριν 15 μέρες έκανα γενικές εξετάσεις αίματος και ούρων. Οι πιο σημαντικοί δείκτες φαίνονται στο συννημένο αρχείο. Μου 'ρχεται να τα πάρω και να τα πάω να τα τρίψω στις μούρες των περισπούδαστων που όποτε ακουν για δίαιτα υψηλού λίπους και πρωτεϊνης, ξινίζουν τα μούτρα τους και λένε "Σύντομα θα το μετανιώνεις που κάνεις αυτές
τις αλχημίες".
Και συνεχίζουμε. Σαν πρώτο στόχο έχω τα 90 κιλά (όσα ήμουν δλδ πριν 16-17 χρόνια) και ίσως να φτάσω και τα 85. Το αφήνω στον οργανισμό μου να το αποφασίσει. Έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να σταματήσω αυτό που κάνω.
Δεν θεωρώ πλέον ότι κάνω δίαιτα.
Απλά ζω ακολουθώντας έναν νέο, πιο υγιεινό τρόπο ζωής.
Υ.Γ. Όπως θα δείτε έχω ανεβασμένο ουρικό οξύ, αλλά μην σπέυσουν κάποιοι να το αποδώσουν στην πρωτεϊνη που τρώω. Το ουρικό οξύ είναι κληρονομικό στην οικογένειά μου (μαμά, παππούς κοκ) και είναι μόνιμα πάνω από το 8 τα τελευταία 3 χρόνια που κάνω εξετάσεις, οπότε ΔΕΝ φταίει η ΑΤΚΙΝΣ και το σημαντικότερο ΔΕΝ αυξήθηκε με την ΑΤΚΙΝΣ όπως φοβόμουν ότι θα γίνει.