Τέλειο το τόπικ Ρουλάκι το κάνω sticky.
Λοιπόν εγώ όπως και η Σοφία, χώρισα με την φωτοευαισθησία μου εδώ και 6 χρόνια. Ώρα καλή στην πρύμνη της και αέρα στα πανιά της κι ούτε πουλί πετάμενο...
Χτυπάω άπειρες ώρες δουλειάς χωρίς να τα παίζω ως άλλη workaholic -καλά να μαστε να δουλεύουμε.
Pms κλπ δεν ξέρω τι είναι, άντε κανένα depon και αυτό αν και εφόσον.
Η γυμναστική μου -όταν την θυμάμαι- αποδίδει πολύ πιο γρήγορα από ότι παλιά.
Αν και σύμφωνα με τους γιατρούς δεν υπάρχει κληρονομικότητα, έχω εξαφανίσει κάθε φόβο μου για καρκίνο -τριγυρνάει όπως σε κάθε οικογένεια- και οστεοπόρωση -τριγυρνάει όπως σε κάθε γυναίκα.
Για τα ρουχαλάκια δεν λέμε. Παλιά έπαιρνα συχνά νέα παπούτσια, τώρα έχω χαρίσει σχεδόν όλη μου την ντουλάπα.
Το κυριότερο όμως είναι το ψυχολογικό. Αποκτάς άλλο attitude. Απέναντι στους άλλους, στην ζωή, στα πάντα. Μια "screw you" με την καλή έννοια συμπεριφορά. Μαθαίνεις να εκτιμάς τα καλά, να μην δίνεις σημασία στα μικρά και ποταπά, να είσαι εσύ όπως θες να είσαι και όχι όπως θα θελαν να είσαι. Νοιώθεις να έχεις τον έλεγχο της ζωής σου, να την κάνεις ότι εσύ θες. Έχεις μάθει να δίνεις μάχες και να τις κερδίζεις. Έχεις κερδίσει πίσω την ζωή σου. Και αυτό από μόνο του είναι το μεγαλύτερο όφελος από το lowcarbing...