eya, ενα οτι ζω στην Θεσσαλονικη, οπου του Αγ. Δημητριου ειναι αργεια, ενα οτι γιορταζει ο αντρας μου, ενα οτι εδω πανω, παντα το κανουμε τριημερο-τετραημερο, ε, ενα και οτι οι θεσσαλονικεις οταν ειναι να γιορτασουμε το ξεκιναμε και κανα δυο μερες πιο μπροστα, πολυ θελει; Κρεπαλιασα κι εγω. Και πιστεψε με, δεν στεναχωριεμαι για το ενα κιλο παραπανω που εδειξε η ζυγαρια. Πρωτον ειναι πλασματικο, και δευτερον θα φυγει σε χρονο dt.
Στεναχωριεμαι, πρωτον γιατι "θυμηθηκα" ολα εκεινα που ειχα ξεχασει, (πονους στο εντερο, φουσκωματα, εκνευρισμο, αδιαθεσια, κουραση, κλπ) και δευτερον, γιατι μου πηρε κανα δυο τρεις μερουλες να ξαναμπω στους ρυθμους της ατκινς. Το μυαλο μου ηταν στους υδατανθρακες. Τωρα ομως που επεστρεψα στον "καλο" δρομο, καταλαβα, οτι τελικα δεν αξιζει να "τερψεις" το στομαχι σου με διαφορα σκουπιδια-γιατι τελικα σκουπιδια ειναι-, και να πληρωσεις το τιμημα, καταστρεφοντας εστω και λιγο αυτο που καμαρωνες οτι εφτιαξες.
Το κακο; Μικρο. Το μαθημα; Μεγαλο.