ΘΕΜΑ: ταβέρνες

τα χω πάρει τόσο πολύ με τις ταβέρνες, εστιατόρια και συναφή καταστήματα μετά την τελευταία μου εμπειρία.
Κι αυτό γιατί...πάω με το σύζυγο για φαγητό Σάββατο μεσημέρι. Παραγγείλαμε ψαρονέφρι, βραστή σαλάτα και κεφαλοτύρι στα κάρβουνα (τα απολύτως ασφαλή, τουλάχιστον έτσι πίστευα). Λοιπόν, το ψαρονέφρι ήταν με πίτα, το κεφαλοτύρι με κρούστα από λεπτό ζυμάρι και η σαλάτα με βραστή πατάτα και βραστά καρότα. Έλεος πια, δεν σ' αφήνουν να αγιάσεις. Τουλάχιστον ρε φίλε γράψε στον κατάλογο από τι αποτελούνται όλα αυτά. Άλλη φορά δεν την ξαναπατάω. Θα ζητάω τις απαραίτητες διευκρινήσεις κι ας πάρω ολόκληρη συνέντευξη απ'τον σερβιτόρο.

Α, εγώ έχω χειρότερο!!! Παραγγείλαμε σαγανάκι και μας έφεραν φέτα τυλιγμένη σε φύλλο κρούστας! λέω δε βαριέσαι, θα τη "γδύσω"! βγάζω με ευλάβια το φύλλο, δοκιμάζω, αλλά παραήταν γλυκό!!! κοίταξα καλύτερα στην πιατέλα και συνειδητοποίησα: σάλτσα με μέλι!!!!!! Νέα σπεσιαλιτέ του μαγαζιού!!! Την οποία έβαλα διακριτικά στη χαρτοπετσέτα και άφησα για τους άλλους!!!!

Πλέον οι πίτες και οι πατάτες δεν είναι πρόβλημα- τα κάνεις στην άκρη. Αλλά το τί έχουν μέσα οι σάλτσες... ο Θεός και η ψυχή τους!!! Γι'αυτό: όλα στη σχάρα και "ανάκριση" πριν την παραγγελία. (Αν γίνουμε όλοι λίγο "σπασικλάκια" μπορεί να αρχίσουν να γράφουν στους καταλόγους τι βάζουν μέσα τελικά!!!)

Κορίτσια εγώ προτιμώ πλέον τα σουβλατζίδικα. Δυστυχώς μόνο έτσι μπορώ να απολαύσω το φαί μου.

Στο τελευταίο βέβαια που πήγαμε έγινε η κλασική συζήτηση. "Τα μπιφτέκια έχουν ψωμί;" -"Όχι" απάντησε ο σερβοτορουάρ. "Κανόνισε γιατί η κοπέλα μου έχει αλλεργία στην γλουτένη, μην μας μείνει." είπε ο λόβερμπόυ. Και ώ του θαύματος σκάει ο αρχιψήστης που με ενημερώνει ότι έχουν φρυγανίτσα -προσέξτε το αυτό- και προσφέρεται να μου κάνει ένα μπιφτεκάκι σκέτο, μούρλια ομολογουμένως. Από εκείνη την ημέρα είναι στέκι, και πηγαίνω όταν θέλω να φάω κάτι χωρίς να ψάχνομαι. Άσε που έχουν και τέλειο κοκορετσάκι και κοντοσούβλι.

Χτες παραγγείλαμε στο γραφείο από μια ταβέρνα. Για έναν περίεργο λόγο -μην το πω αλλιώς- δεν μπορούσε να μου φτιάξει κάτι που να είναι όπως το θέλω. Και ας ήταν φαγητό "της ώρας". Τελικά κατέληξα να ξε-αλευρώνω καλαμαράκια και να είναι τόση η τσαντίλα μου που ανάθεμα και αν έφαγα τα μισά.

Αυτό που κάνεις Έφάκι, το να δοκιμάζεις το φαί, άσχετα με το τι σου λένε, είναι η καλύτερη τακτική. Μια άλλη τακτική είναι να αποφεύγεις να βγαίνεις έξω για φαί και να πηγαίνεις να πιεις το ποτάκι σου και με λιγότερα λεφτά και να το ευχαριστιέσαι κιόλας...

Να σου πω την αλήθεια Marina, σκέφτομαι κι εγώ να αποκτήσω "αλεργία στη γλουτένη"! το μόνο πρόβλημα είναι ότι όταν βγαίνω για φαί είμαι με παρέα και δεν μπορώ να την αποκτήσω ξαφνικά! Σκέφτομαι σοβαρά τη δυσανεξία!!!
Μη φανταστείς ότι τρώω συχνά έξω. Αλλά έχω μπλέξει με κάτι μπ-ύροες και κάτι Βολιώτες και όλο και θα το χτυπήσουμε το ταβερνάκι. Εγώ τρώω τα κοψίδια και τα ξύγκια (γιατί είμαι σε δίαιτα!!!) κ οι άλλοι τα υπόλοιπα!

Κάποια φορά μου γυάλισε κοτόπουλο με σάλτσα μουστάρδας σε κάποιο εστιατόριο. Ρώτησα κι εγώ αν δένουν με αλεύρι τη σάλτσα και ο σερβιτόρος με κοίταγε σαν ούφο! Ε, όταν μου είπε "να ρωτήσω τον σεφ", ένιωσα σαν τη Δήμητρα Παπαδοπούλου σε κάποιο επεισόδιο του Σ'αγαπώ Μ'αγαπάς... και πήρα κοτόπουλο στη σχάρα!!!

Κι εγώ θεωρώ το σουβλατζίδικο την καλύτερη λύση: κρέας, λάδι (εντάξει, όχι το καλύτερο), ρίγανη->κάρβουνα. Μπιφτέκια δεν τρώω απέξω σχεδόν ποτέ (μου έχει ποτίσει το μυαλό η μάνα μου για το τι σκ@@@ μπορεί να είναι ο κιμάς από πολύ μικρή, κι έτσι δεν τα προσέχω καν στον κατάλογο!!!).

κι εγω οταν βγαινω προσπαθω να παραγγειλω τα σχετικα σφαλη ας πουμε..... οτι θα εχουν κατι θα το εχουν σιγουρα αλλα τουλαχιστον να μην ειναι κ σε μεγαλη ποσοτητα! κανενα ψαρακι ακομα κ τηγανητο να ειναι μικρη η ζημια! ποσο αλευρι πια??? μπριζολιτσα η πατζετουλα ειναι καλη επιλογη! ακομα κ το μπιφτεκι παει κι ερχεται αμα εισαι απο το 2ο σταδιο κ μετα<<<,,σαλατα λαχανο γτ το μαρουλι ναι μεν το λατρευω αλλα δεν τους εχω καμια εμπιστοσυνη στα μαγαζια κ τετοια κουλα με λιγα λογια! τι να κανουμε για μια βραδια κανονιζουμε τους υπολοιπους υδατανθρακες της ημερας!!