Δεν μπορείτε να φαντασθείτε πως ένοιωσα τον 15Αύγουστο όταν προσκεκλημένη με τον άνδρα μου πήγα σε σπίτι φίλου εορτάζοντα με καμιά 50αριά άλλους προσκεκλημένους που γνώριζα πολύ καλά γιατί είναι όλοι φίλοι. Έλα όμως που είχαν να με δουν κανά τρίμηνο και όταν μπήκα στο σπίτι με κοιτούσαν όλοι και έπρεπε να τους πω ότι είμαι η Νατάσα για να με γνωρίσουν. Το τι άκουσα δεν λέγεται: "Θεέ μου αγνώριστη", "Κούκλα έγινες" "Ρε συ έμεινες η μισή" και άλλα τέτοια για να μη σας πω τι έλεγαν στον άνδρα μου που καμάρωνε δίπλα μου.
Δεν σας τα γράφω από εγωισμό η ξιπασιά αλλά γιατί θέλω να μοιραστώ μαζί σας πόσο όμορφα ένοιωσα, πόσο δικαιωμένη ένοιωσα για όσο αγώνα έχω κάνει και τελικά για το πόση ικανοποίηση ένοιωσα που επί τέλους για πρώτη φορά έβαλα έναν τόσο σημαντικό στόχο και τον πέτυχα.
Σας ευχαριστώ όλους γιατί χωρίς έσάς δεν θα τα είχα κατάφέρει.
Συνεχίζω.. συνεχίζουμε και πάμε για μεγαλύτερες αλλαγές.
Μέχρι τα καλλιστεία έχουμε δρόμο
Φιλιά σε όλους
Νατάσα