Ααααχ χαίρομαι που υπάρχουν και άλλοι που ψάχνονται και δεν θέλουν υποκατάστατα και συντηρητικά!
Εγώ άρχισα να καταλαβαίνω πριν από χρόνια τι γίνεται όταν διάβασα ένα άρθρο της Μαρίας Χαραμή, που είναι κριτικός εστιατορίων.... Με λίγα λόγια λοιπόν έλεγε ότι όπου υπάρχει "ύποπτα" πολλή γεύση, αυτό σημαίνει ότι έχει Γλουταμινικό Μονονάτριο ή/και τεχνητά γλυκαντικά. Δηλαδή σε light προϊόντα, σε αλλαντικά σε φιλέτα κοτόπουλο στη σχάρα, σε εκείνα τα πορτοκαλί πράματα που υποτίθεται ότι είναι ξηροί καρποί κτλ.... Αυτό μας δημιουργεί ένα φούσκωμα και μία μεταλλική γεύση στο στόμα και φυσικά απίστευτη δίψα.... Και βέβαια έκραζε τα εστιατόρια που το χρησιμοποιούν γιατί έτσι παραπλανούν τον πελάτη αφού αντί να βάλουν φυσικά μυρωδικά και αγνά υλικά που θα έκαναν τα φαγητά γευστικά, έβαζαν αυτό και ξέμπλεκαν...
Όταν το διαβασα λοιπόν κατάλαβα γιατί όταν έτρωγα γύρους και διάφορα μπερδεμένα μεζεκλίκια σε ύποπτα φοιτητικά μεζεδοπωλεία, μετά από λίγες ώρες ένιωθα σα να είχα φάει σίδερα, διψούσα απίστευτα και ήμουν φουσκωμένη. Μετά άρχισα να το ψάχνω: Παντού υπήρχε στα συστατικά αυτή η μα@@κια! Στα πατατάκια, στα αλλαντικά, στα έτοιμα κεφτεδάκια, κοτομπουκιές, παντού!
Βέβαια τώρα πια δεν τρώω τέτοιες μπούρδες, αλλά προσέχω πολύ να μην αγοράζω φαγητά που το έχουν... Και με τα γλυκαντικά βέβαια που είναι το θέμα μας, επίσης έχω έναν φόβο, ίσως αδικαιολόγητο, αλλά προτιμώ να φάω λίγο μέλι αφού είμαι στη φάση της αιώνιας συντήρησης... Από την άλλη καταλαβαίνω και τους "συναδέλφους" που είναι στην πρώτη και στη δέυτερη φάση, ότι δεν έχουν άλλη επιλογή....
Efaki, μπορείς να δώσεις λεπτομέρειες για τα βιβλία? Είναι στα ελληνικά ή στα αγγλικά?
